უროლოგია
რას მკურნალობს ანდროლოგი: მამაკაცის უნაყოფობა და ვარიკოცელე

მოკლე პასუხი: ანდროლოგია მედიცინის ვიწრო დარგია, რომლის საგანიც მამაკაცის რეპროდუქციული და სექსუალური ჯანმრთელობაა. ანდროლოგი მედიკამენტებით ან მიკროქირურგიით მკურნალობს მამაკაცის უნაყოფობას, ვარიკოცელეს (სათესლე პარკის ვენების გაგანიერებას), აზოოსპერმიას (როდესაც სპერმაში სპერმატოზოიდები არ არის), ერექციულ დისფუნქციასა და ჰორმონების ნაკლებობას.
მთავარი საკითხები:
- იმ წყვილების დაახლოებით ნახევარში, რომლებსაც ჩასახვა უჭირთ, მიზეზებს შორის მამაკაცის ფაქტორიცაა. სწორედ ამ ფაქტორს იკვლევს ანდროლოგია.
- სრული გამოკვლევა მოიცავს ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის სტანდარტით ჩატარებულ სპერმის ანალიზს, რეპროდუქციული ჰორმონების განსაზღვრას და სათესლე პარკის დოპლეროგრაფიას.
- როდესაც ვარიკოცელე სიმპტომებს იწვევს, სტანდარტული ოპერაცია მიკროქირურგიულია და მცირე განაკვეთით, საზარდულის ოდნავ ქვემოთ ტარდება (სუბინგვინალური მიკროქირურგიული ვარიკოცელექტომია). ეს მეთოდი სათესლე ჯირკვლის არტერიებსა და ლიმფურ ძარღვებს იცავს.
- სპერმატოზოიდების მიკროქირურგიული მოპოვება სათესლე ჯირკვლიდან (micro-TESE) არაობსტრუქციული აზოოსპერმიის მქონე მამაკაცებს რეალურ შესაძლებლობას აძლევს, ICSI-ს მეშვეობით ბიოლოგიური მამები გახდნენ.
- როდესაც ანდროლოგები და ემბრიოლოგები გვერდიგვერდ მუშაობენ, საოპერაციოში მოპოვებული სპერმატოზოიდები ლაბორატორიაში მაშინვე შეიძლება დამუშავდეს.
ანდროლოგიის ყურადღების ცენტრშია მამაკაცის რეპროდუქციული სისტემა, ჰორმონული წონასწორობა და შარდ-სასქესო ორგანოები ზრდასრული ასაკის ყველა ეტაპზე. ზოგადი უროლოგია ორივე სქესის შარდგამომყოფი გზების დაავადებებს მოიცავს, ანდროლოგია კი სწორედ მამაკაცის ნაყოფიერებაზე, სექსუალურ ფუნქციასა და ანდროგენების (მამაკაცის სასქესო ჰორმონების) რეგულაციაზეა ორიენტირებული.
რა არის ანდროლოგია და რას მკურნალობს ანდროლოგი?
ხშირად ამბობენ, რომ ანდროლოგია მამაკაცებისთვის იგივეა, რაც გინეკოლოგია ქალებისთვის. ანდროლოგი ადგენს და მკურნალობს ისეთ პრობლემებს, როგორიცაა მამაკაცის უნაყოფობა, ვარიკოცელე, სპერმატოზოიდების წარმოქმნის დარღვევები (მაგალითად, აზოოსპერმია), სექსუალური დისფუნქცია, სასქესო ასოს გამრუდება (პეირონის დაავადება) და ენდოკრინული დარღვევები, მათ შორის ტესტოსტერონის ნაკლებობა.
პაციენტები ხშირად კითხულობენ, როდის სჯობს ოჯახის ექიმის ან ზოგადი უროლოგის ნაცვლად ანდროლოგთან მისვლა. უროლოგი მკურნალობს თირკმელებს, შარდის ბუშტს, გადიდებულ პროსტატასა და შარდგამომყოფი გზების კენჭებს. ანდროლოგს კი დამატებითი სპეციალიზაცია აქვს გავლილი მიკროქირურგიაში, რეპროდუქციულ ენდოკრინოლოგიასა და სექსუალურ მედიცინაში. ეს დამატებითი მომზადება გამოადგება მამაკაცს, რომელიც დიდი ხანია უშედეგოდ ცდილობს შვილის ყოლას, ან რომელსაც აწუხებს ხანგრძლივი ყრუ ტკივილი სათესლე ჯირკვლებში, მტკივნეული ერექცია ან დაბალი ტესტოსტერონით გამოწვეული მუდმივი დაღლილობა.
ბევრი მამაკაცი ამ პრობლემებით ექიმთან მისვლას უხერხულობის გამო აჭიანურებს. არადა, ეს გავრცელებული სამედიცინო პრობლემებია. ანდროლოგთან კონსულტაცია კონფიდენციალურია და, მედიცინის ნებისმიერი სხვა დარგის მსგავსად, მტკიცებულებებს ეფუძნება. თუ გეცოდინებათ, რას მოიცავს ანდროლოგია, კლინიკის არჩევაც გაგიადვილდებათ: ცენტრს, რომელიც ამ დაავადებებს რეგულარულად მკურნალობს, ექნება საოპერაციო მიკროსკოპი, ადგილზე მოქმედი ჰორმონული ლაბორატორია და ანდროლოგიური გამოკვლევებისთვის განკუთვნილი ულტრაბგერითი აპარატურა.
მამაკაცის ნაყოფიერების შემოწმება: სპერმოგრამა და ჰორმონული გამოკვლევა
მამაკაცის ნაყოფიერების გამოკვლევა სპერმის სტანდარტული ანალიზით, სპერმოგრამით იწყება. ის ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის რეკომენდაციების მიხედვით აფასებს სპერმატოზოიდების კონცენტრაციას, მოძრაობასა და მორფოლოგიას (აგებულებას). თუ გადახრები გამოვლინდა, ექიმი იკვლევს რეპროდუქციულ ჰორმონებს: ფოლიკულმასტიმულირებელ ჰორმონს (FSH), მალუთეინიზებელ ჰორმონს (LH), საერთო ტესტოსტერონსა და პროლაქტინს. ამასთან ერთად ტარდება სათესლე პარკის ულტრაბგერითი გამოკვლევა. მიზანია სტრუქტურული ან ენდოკრინული მიზეზის დადგენა.
სპერმის ჩაბარებამდე საჭიროა ორიდან შვიდ დღემდე სქესობრივი თავშეკავება. სრული ანალიზი აფასებს როგორც თვალით ხილულ (მაკროსკოპულ), ისე მიკროსკოპულ მაჩვენებლებს:
- სპერმის მოცულობა: ნორმა 1,4 მილილიტრიდან იწყება; მცირე მოცულობა შეიძლება თესლამომფრქვევი სადინარის დახშობაზე ან რეტროგრადულ ეაკულაციაზე (სპერმის შარდის ბუშტში უკუსვლაზე) მიუთითებდეს.
- სპერმატოზოიდების კონცენტრაცია: ნორმად, როგორც წესი, მიიჩნევა 16 მილიონზე მეტი სპერმატოზოიდი ერთ მილილიტრში ან სულ 39 მილიონზე მეტი ერთ ეაკულატში.
- მოძრაობა: ექიმები ელიან, რომ საერთო მოძრაობა სულ მცირე 42% იქნება, პროგრესული (წინსვლითი) მოძრაობა კი სულ მცირე 30%. ეს ადასტურებს, რომ სპერმატოზოიდებს ქალის სასქესო გზებში გადაადგილება შეუძლიათ.
- მორფოლოგია: კრუგერის მკაცრი კრიტერიუმებით, ნიმუში ნაყოფიერების საბაზისო მაჩვენებლებს აკმაყოფილებს, თუ მასში ნორმალური ფორმის სპერმატოზოიდები 4% ან მეტია.
თუ მაჩვენებლები ნორმის ზღვარზე დაბალია, ანალიზი ორიდან ოთხ კვირაში მეორდება, რადგან სპერმატოზოიდების წარმოქმნა ბუნებრივად მერყეობს. ამის შემდეგ სისხლის ანალიზით მოწმდება ჰორმონული ჯაჭვი, რომელიც თავის ტვინს (ჰიპოთალამუსსა და ჰიპოფიზს) სათესლე ჯირკვლებთან აკავშირებს. FSH-ის მომატებული დონე ხშირად იმაზე მიუთითებს, რომ სათესლე ჯირკვლებში სპერმატოზოიდების წარმოქმნა დარღვეულია. დაქვეითებული LH და ტესტოსტერონი კი მეორეულ ჰიპოგონადიზმზე (სასქესო ჯირკვლების ფუნქციის დაქვეითებაზე) მიანიშნებს, რომლის მიზეზიც ჰიპოფიზში ან ჰიპოთალამუსშია. ტარდება სათესლე პარკის მაღალი გარჩევადობის დოპლეროგრაფიაც, რათა გამოვლინდეს ფარული (სუბკლინიკური) ვარიკოცელე, სათესლის დანამატის კისტები ან სათესლე ჯირკვლის ქსოვილის ცვლილებები.
| დიაგნოსტიკური გამოკვლევა | რას აფასებს | ნორმა / კლინიკური მიზანი |
|---|---|---|
| სპერმოგრამა | მოცულობა, რაოდენობა, მოძრაობა, მორფოლოგია | ≥ 1,4 მლ, ≥ 16 მლნ/მლ, მოძრაობა ≥ 42%, ნორმალური ფორმები ≥ 4% |
| FSH და LH სისხლის შრატში | ჰიპოფიზის მიერ სათესლე ჯირკვლების სტიმულაცია | გონადოტროპინების დაბალანსებული დონე (მკვეთრი მატების ან დაქვეითების გარეშე) |
| საერთო ტესტოსტერონი | ლეიდიგის უჯრედების მიერ ანდროგენების გამომუშავება | ასაკის შესაბამისი ფიზიოლოგიური ნორმა (ჩვეულებრივ 10-30 ნმოლ/ლ) |
| სათესლე პარკის ულტრაბგერითი გამოკვლევა | ვენური სისხლის უკუდინება (რეფლუქსი), სათესლე ჯირკვლების მოცულობა | ვენის დიამეტრი < 2,5 მმ; სათესლე ჯირკვლების სიმეტრიული მოცულობა |
| კარიოტიპის გენეტიკური გამოკვლევა | ქრომოსომების სტრუქტურული ანომალიები | 46,XY კარიოტიპი; Y ქრომოსომის მიკროდელეციების არარსებობა |
ვარიკოცელე: სიმპტომები, გავლენა ნაყოფიერებაზე და მიკროქირურგიული ვარიკოცელექტომია
ვარიკოცელე სათესლე პარკის ვენური წნულის (ლერწისებრი წნულის) პათოლოგიური გაგანიერებაა. ის ყველაზე ხშირად მარცხენა მხარეს ვითარდება, ნაყოფიერების პირველადი დაქვეითების გამო გამოკვლეულ მამაკაცებს შორის კი მისი სიხშირე 40%-მდეა. როდესაც ვარიკოცელე მზარდ დისკომფორტს იწვევს, სპერმოგრამის მაჩვენებლებს აუარესებს ან სათესლე ჯირკვალს აპატარავებს (ატროფია), მისი მკურნალობა შესაძლებელია სუბინგვინალური მიკროქირურგიული ვარიკოცელექტომიით. ქირურგი საოპერაციო მიკროსკოპის ქვეშ გადაკვანძავს გაგანიერებულ ვენებს, სათესლე ჯირკვლის არტერიებსა და ლიმფურ ძარღვებს კი ინარჩუნებს.
სათესლის შიგნითა ვენების სარქველების უკმარისობის გამო ვენური სისხლი უკან ბრუნდება და სათესლე ჯირკვლის ირგვლივ გუბდება. შეგუბება ზრდის ტემპერატურას სათესლე პარკში, იწვევს სათესლე ჯირკვლის ჟანგბადოვან შიმშილს (ჰიპოქსიას) და აძლიერებს ჟანგვით (ოქსიდაციურ) სტრესს. ეს აზიანებს მომწიფების პროცესში მყოფი სპერმატოზოიდების გარსს და იწვევს მათი DNA-ის ფრაგმენტაციას (დაშლას). ბევრ მამაკაცს ვარიკოცელე არაფრით აწუხებს. ზოგი კი გრძნობს ყრუ, მჭიმავ ტკივილს, რომელიც დიდხანს დგომის ან ფიზიკური დატვირთვის შემდეგ ძლიერდება, ან ხელით პოულობს რბილ წარმონაქმნს, რომელიც „ჭიაყელებით სავსე პარკს“ ჰგავს.
ოპერაცია ნაჩვენებია მაშინ, როდესაც ექიმი გასინჯვისას ხელით პოულობს ვარიკოცელეს და ამას ერთვის სპერმოგრამის გადახრები, წყვილის აუხსნელი უნაყოფობა ან სათესლე ჯირკვლის მოცულობის თანდათანობითი შემცირება. სუბინგვინალური მიკროქირურგიული მეთოდი კლინიკურ სტანდარტად იქცა. ქირურგი მუშაობს საზარდულის ქვედა ნაწილში, საზარდულის არხის გარეთა რგოლის ოდნავ ქვემოთ, საოპერაციო მიკროსკოპით (ჩვეულებრივ 15-25-ჯერადი გადიდებით). ის პოულობს და გადაკვანძავს ყველა გაგანიერებულ ვენას: სათესლის შიგნითა, გარეთა და გუბერნაკულურ ვენებს.
ასეთი მიკროქირურგიული სიზუსტის მიზანია, შენარჩუნდეს სათესლის შიგნითა არტერია და ნაზი ლიმფური ძარღვები. ლიმფური ძარღვების შენარჩუნება ოპერაციის შემდგომი ჰიდროცელეს (სათესლე ჯირკვლის გარშემო სითხის დაგროვების, ანუ წყალმანკის) სიხშირეს 1%-ზე ნაკლებამდე ამცირებს. ღია არამიკროქირურგიული ან ლაპაროსკოპიული ოპერაციების შემდეგ ეს მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად მაღალია. პაციენტების უმეტესობა ორ-სამ დღეში უბრუნდება მსუბუქ ყოველდღიურ საქმიანობას. სპერმატოზოიდების კონცენტრაციისა და მოძრაობის გაუმჯობესებას ექიმები სამიდან ექვს თვეში აფასებენ, რადგან სპერმატოზოიდების წარმოქმნის ციკლი 72 დღეს გრძელდება.
აზოოსპერმია და micro-TESE: გზები ბიოლოგიური მამობისკენ
აზოოსპერმია ნიშნავს, რომ სპერმის სულ მცირე ორ სხვადასხვა ნიმუშში, ცენტრიფუგირების შემდეგაც კი, სპერმატოზოიდები საერთოდ არ აღმოჩნდა. არსებობს მისი ორი ფორმა: ობსტრუქციული (სპერმატოზოიდების გამომტანი გზები დახშულია) და არაობსტრუქციული (სათესლე ჯირკვალში მათი წარმოქმნაა დარღვეული). არაობსტრუქციული ფორმის დროს სპერმატოზოიდების მიკროქირურგიული მოპოვება სათესლე ჯირკვლიდან (micro-TESE) ქირურგს საშუალებას აძლევს, საოპერაციო მიკროსკოპით დაათვალიეროს სათესლე მილაკები და მოიპოვოს სიცოცხლისუნარიანი სპერმატოზოიდები, რომლებიც პირდაპირ გამოიყენება სპერმატოზოიდის ინტრაციტოპლაზმური ინექციისთვის (ICSI), ანუ კვერცხუჯრედში მისი უშუალოდ შეყვანისთვის.
აზოოსპერმიის მკურნალობა იმაზეა დამოკიდებული, ამ ორიდან რომელი ფორმაა:
- ობსტრუქციული აზოოსპერმია (OA): სათესლე ჯირკვალში სპერმატოზოიდები ნორმალურად წარმოიქმნება, მაგრამ მექანიკური დაბრკოლება მათ გამოსვლის საშუალებას არ აძლევს. მიზეზებს შორისაა თესლგამომტანი სადინარების თანდაყოლილი ორმხრივი არარსებობა (CBAVD, რაც ხშირად მუკოვისციდოზის, ანუ კისტური ფიბროზის გენის ვარიანტებს უკავშირდება), ინფექციის შემდგომი შევიწროებები, ადრე გაკეთებული ვაზექტომია ან თესლამომფრქვევი სადინარის კისტები. მკურნალობა გულისხმობს გამავლობის მიკროქირურგიულ აღდგენას (ვაზოვაზოსტომია ან ვაზოეპიდიდიმოსტომია) ან სპერმატოზოიდების ამოღებას ნემსით, კანის გავლით (PESA/TESA).
- არაობსტრუქციული აზოოსპერმია (NOA): სპერმატოზოიდების წარმოქმნა მკვეთრად არის დაქვეითებული. მიზეზი შეიძლება იყოს გენეტიკური (მაგალითად, კლაინფელტერის სინდრომი ან Y ქრომოსომის მიკროდელეციები AZFc უბანში), ადრე ჩატარებული ქიმიოთერაპია, ორივე სათესლე ჯირკვლის ჩამოუსვლელობა (კრიპტორქიზმი) ან სათესლე ჯირკვლების აუხსნელი უკმარისობა.
არაობსტრუქციული აზოოსპერმიის დროს სპერმატოზოიდების წარმოქმნა მთელ სათესლე ჯირკვალში იშვიათად არის თანაბარი. ხშირად შემორჩენილია ცალკეული კერები, „კუნძულები“, სადაც სპერმატოზოიდები მაინც აქტიურად წარმოიქმნება. micro-TESE ტარდება ზოგადი ანესთეზიით, სათესლე პარკზე ერთი განაკვეთით. ანდროლოგი ხსნის სათესლე ჯირკვალს და ქსოვილს საოპერაციო მიკროსკოპით, დიდი გადიდებით ათვალიერებს. ნიმუშს ის შერჩევით იღებს უფრო განიერი, გაუმჭვირვალე, სავსე მილაკებიდან, რადგან მათში მომწიფებული სპერმატოზოიდების პოვნის ალბათობა მეტია. ჩაფუშულ, წვრილ მილაკებს კი ხელს არ ახლებს.
მიკროდისექციის ეს ტექნიკა ინარჩუნებს სათესლე ჯირკვლის აგებულებასა და სისხლმომარაგებას. ამიტომ, მრავლობითი ბიოფსიის ტრადიციულ მეთოდებთან შედარებით, ოპერაციის შემდგომი მდგრადი ჰიპოგონადიზმის რისკი საგრძნობლად მცირეა. აღებული ქსოვილი პირდაპირ გადაეცემა ემბრიოლოგების გუნდს, რომელიც საოპერაციოში ან მის გვერდით მუშაობს. ემბრიოლოგები სპერმატოზოიდებს ICSI-სთვის ამზადებენ ან ყინავენ (ვიტრიფიკაცია).
ერექციული დისფუნქცია, პეირონის დაავადება და ტესტოსტერონის ნაკლებობა
ნაყოფიერების გარდა, ანდროლოგია სექსუალური ფუნქციისა და ჰორმონული წონასწორობის საკითხებსაც მოიცავს. ერექციულ დისფუნქციას ეტაპობრივად მკურნალობენ: ჯერ ინიშნება დასალევი მედიკამენტები და, საჭიროებისას, სასქესო ასოს დოპლეროგრაფია, ხოლო თუ კონსერვატიული მეთოდები არ შველის, განიხილება სასქესო ასოს იმპლანტი. პეირონის დაავადების დროს ჯერ დეფორმაცია ფასდება, შემდეგ კი ინიშნება მედიკამენტები პროცესის დასასტაბილურებლად ან ტარდება მაკორექტირებელი ოპერაცია (პლიკაცია ან გრაფტით პლასტიკა). კლინიკურად დადასტურებულ ჰიპოგონადიზმს ტესტოსტერონის ჩანაცვლებითი თერაპიით მკურნალობენ, ექიმის მეთვალყურეობით.
ერექციული დისფუნქცია ხშირად სისხლძარღვთა დაავადების ადრეული გამაფრთხილებელი ნიშანია. სასქესო ასოს მღვიმოვანი სხეულების (კავერნოზული) არტერიები გულის კორონარულ არტერიებზე წვრილია. ამიტომ სისხლძარღვის შიგნითა შრის (ენდოთელიუმის) ფუნქციის დარღვევა სექსუალურ ჯანმრთელობაზე ხშირად წლებით ადრე აისახება, ვიდრე გულ-სისხლძარღვთა სიმპტომები გამოჩნდება. მკურნალობა იმის დადგენით იწყება, რა უწყობს ხელს პრობლემას: ნივთიერებათა ცვლის, სისხლძარღვთა, ნევროლოგიური თუ ფსიქოლოგიური ფაქტორები. პირველი რიგის მკურნალობაა დასალევი პრეპარატები, მე-5 ტიპის ფოსფოდიესტერაზის (PDE5) ინჰიბიტორები, ცხოვრების წესის გაჯანსაღებასთან ერთად. თუ მედიკამენტები უკუნაჩვენებია ან არ მოქმედებს, ექიმები განიხილავენ ინექციებს სასქესო ასოს მღვიმოვან სხეულში (ინტრაკავერნოზული ინექციები), ვაკუუმურ მოწყობილობებს ან დაბალი ინტენსივობის ექსტრაკორპორულ დარტყმით ტალღურ თერაპიას (Li-ESWT). მძიმე ორგანული ერექციული დისფუნქციის დროს ქირურგიულად ჩადგმული გასაბერი პროთეზი ფუნქციის აღდგენის ხანგრძლივი საშუალებაა; გამოქვეყნებული მონაცემებით, პარტნიორების კმაყოფილების მაჩვენებელი მაღალია.
პეირონის დაავადების დროს სასქესო ასოს ცილოვან გარსში ბოჭკოვანი კოლაგენური ფოლაქები ჩნდება. ეს იწვევს მტკივნეულ ერექციას, ასოს გამრუდებას, ჩაღრმავებებს ან დამოკლებას. აქტიურ, ანთებით ფაზაში (ჩვეულებრივ პირველი 6-12 თვე) მკურნალობის მიზანია ტკივილის შემცირება და ფოლაქის სტაბილიზაცია, დასალევი პრეპარატებით ან უშუალოდ ფოლაქში ინექციებით. ქრონიკულ, სტაბილურ ფაზაში, როდესაც გაკირული ფოლაქები მდგრად გამრუდებას იწვევს და სქესობრივ კავშირს ხელს უშლის, განიხილება ქირურგიული კორექცია, მაგალითად ცილოვანი გარსის პლიკაცია (ნაკეცის გაკერვა) ან ფოლაქის გაკვეთა და გრაფტით პლასტიკა.
გვიანი დასაწყისის (ასაკობრივი) ჰიპოგონადიზმის, ანუ ტესტოსტერონის ნაკლებობის, დიაგნოზს ფრთხილი დადასტურება სჭირდება. ნამდვილი ჰიპოგონადიზმის დიაგნოზი მხოლოდ მაშინ ისმება, როდესაც დამახასიათებელ სიმპტომებს (ლიბიდოს დაქვეითება, ერექციის პრობლემები, კუნთოვანი მასის კლება, დაქვეითებული გუნება-განწყობა) ემთხვევა დილით აღებულ სისხლის შრატში საერთო ან თავისუფალი ტესტოსტერონის განმეორებით დაბალი მაჩვენებელი. მამაკაცმა, რომელსაც ნაყოფიერების შენარჩუნება სურს, გარედან მიღებულ ტესტოსტერონს უნდა აარიდოს თავი: ის თრგუნავს ჰიპოფიზის გონადოტროპინებს და სპერმატოზოიდების წარმოქმნას აჩერებს. ამის ნაცვლად, ესტროგენის რეცეპტორების სელექციური მოდულატორები (SERM) ან ადამიანის ქორიონული გონადოტროპინი (hCG) სათესლე ჯირკვლების საკუთარი ფუნქციის სტიმულირებას უწყობს ხელს.
ანდროლოგია და IVF ლაბორატორია: რა უნდა ჰკითხოთ კლინიკას
როდესაც სპერმატოზოიდების მოპოვება ქირურგიული გზით არის საჭირო, ოპერაცია და ლაბორატორიის მუშაობა ერთმანეთზეა დამოკიდებული. კლინიკებში, სადაც მამაკაცის უნაყოფობას რეგულარულად მკურნალობენ, ანდროლოგების გუნდი და ინ ვიტრო განაყოფიერების (IVF) ლაბორატორია, როგორც წესი, ერთ ადგილას მუშაობს. ასე მოპოვებული სპერმატოზოიდები ემბრიოლოგებს იმავე დღეს, ხშირად რამდენიმე წუთში გადაეცემა. კლინიკის არჩევამდე ღირს იკითხოთ, ასეა თუ არა იქ, როგორ განიხილავენ თქვენს შემთხვევას სხვადასხვა დარგის სპეციალისტები და როგორ არის ორგანიზებული პროცედურის შემდგომი მეთვალყურეობა.
micro-TESE-ს დროს ამ კავშირს ძალიან პრაქტიკული მნიშვნელობა აქვს. ბევრ სპეციალიზებულ ცენტრში ლაბორატორიის გუნდი სათესლე ჯირკვლის ქსოვილს მიკროსკოპით მაშინვე ათვალიერებს, სანამ პაციენტი ჯერ კიდევ საოპერაციოშია, და როგორც კი გამოსადეგ სპერმატოზოიდებს იპოვის, ქირურგს ატყობინებს. ასე სპერმატოზოიდები ნაკლებ დროს ატარებს ორგანიზმის გარეთ და საჭიროზე მეტი ქსოვილის აღება აღარ ხდება. ღირს იკითხოთ, ესწრება თუ არა ოპერაციას ემბრიოლოგი, შესაძლებელია თუ არა სპერმატოზოიდების ადგილზევე გაყინვა და რა გეგმა არსებობს იმ შემთხვევისთვის, თუ სპერმატოზოიდები ვერ მოიძებნა.
პაციენტებს, რომლებიც სამკურნალოდ საზღვარგარეთ მიემგზავრებიან, გამგზავრებამდე ჩვეულებრივ სთხოვენ, გააგზავნონ ადრინდელი სპერმოგრამები და სხვა გამოკვლევების პასუხები. ამას ხშირად ვიდეოკონსულტაცია მოსდევს. ასე პირველი კონსულტაცია, ჰორმონული ანალიზები, გამოსახულებითი გამოკვლევები და დაგეგმილი პროცედურა, თუ ასეთი არის, შეიძლება ადგილზე ყოფნის რამდენიმე წინასწარ შეთანხმებულ დღეში ჩაეტიოს. იკითხეთ, რამდენ ხანს მოგიწევთ დარჩენა, რომელ ანალიზებს გაიმეორებენ ადგილზე და ვის შეგიძლიათ დაუკავშირდეთ შინ დაბრუნების შემდეგ. ჰორმონების დონის, ჭრილობის შეხორცებისა და შემდგომი სპერმოგრამების კონტროლი, როგორც წესი, თქვენს ექიმთან ერთად მიმდინარეობს. ამიტომ მოითხოვეთ წერილობითი დასკვნა, რომელსაც თქვენი ექიმი გამოიყენებს.
რისკები და აღდგენა
ანდროლოგიური პროცედურები რუტინულია და, როგორც წესი, უსაფრთხო. მაგრამ ყველა ოპერაციასა და ყველა ჰორმონულ მკურნალობას აქვს რისკები, რომლებზეც წინასწარ ღიად უნდა იყოს საუბარი.
შესაძლო ქირურგიული რისკებია:
- ჰემატომა (სისხლის დაგროვება ქსოვილში) და სათესლე პარკის შეშუპება: სათესლე პარკის ფაშარ ქსოვილში სითხე ადვილად გროვდება და სისხლჩაქცევებიც ადვილად ჩნდება. პროცედურის შემდეგ ორი კვირის განმავლობაში სათესლე პარკის დამჭერი სახვევის (სუსპენზორიუმის) ტარება შეშუპების შემცირებას უწყობს ხელს.
- ჰიდროცელეს (წყალმანკის) განვითარება: თუ ვარიკოცელექტომიის დროს ლიმფის გადინება შემთხვევით დაირღვა, სათესლე ჯირკვლის გარშემო შეიძლება სითხე დაგროვდეს. მიკროქირურგიული მეთოდები ამ რისკს 1%-ზე ნაკლებამდე ამცირებს.
- სათესლე ჯირკვლის არტერიის დაზიანება: ვარიკოცელექტომიის ან micro-TESE-ს დროს არტერიის შემთხვევით გადაკვეთას შესაძლოა სათესლე ჯირკვლის ატროფია (დაპატარავება) მოჰყვეს. მაღალი გადიდების საოპერაციო მიკროსკოპი და მიკროსისხლძარღვოვანი დოპლერის ზონდი ამ გართულების რისკს ამცირებს.
- სპერმატოზოიდების მოპოვების წარუმატებლობა: არაობსტრუქციული აზოოსპერმიის დროს micro-TESE გარანტიას არ იძლევა, რომ სიცოცხლისუნარიანი სპერმატოზოიდები მოიძებნება. გამოქვეყნებული მონაცემებით, მათი მოპოვების მაჩვენებელი ჩვეულებრივ 40%-დან 55%-მდეა და დიდწილად არის დამოკიდებული გამომწვევ მიზეზსა და გენეტიკურ მახასიათებლებზე.
- ჰორმონების მერყეობა: micro-TESE-ს ან ტესტოსტერონზე მოქმედი მკურნალობის შემდეგ სისხლში ტესტოსტერონის დონე შეიძლება დროებით დაეცეს, ამიტომ ოპერაციის შემდეგ სისხლის ანალიზებით კონტროლია საჭირო.
ოპერაციის შემდეგ, როგორც წესი, ორი-სამი კვირის განმავლობაში უნდა მოერიდოთ სიმძიმის აწევას, ინტენსიურ ფიზიკურ დატვირთვასა და სქესობრივ კავშირს. პაციენტებს აფრთხილებენ, რომ ექიმს მიმართონ, თუ სათესლე პარკი უეცრად გადიდდა, ტკივილი არ ყუჩდება, აქვთ მაღალი სიცხე ან ჭრილობიდან გამონადენია.
ხშირად დასმული კითხვები
ვინ არის ანდროლოგი?
ანდროლოგი ექიმია, ჩვეულებრივ უროლოგი დამატებითი სპეციალიზაციით, რომელიც მხოლოდ მამაკაცის რეპროდუქციულ სისტემაზე მუშაობს: მკურნალობს მამაკაცის უნაყოფობას, სექსუალურ დისფუნქციასა და მამაკაცის ჰორმონულ დარღვევებს.
შეიძლება თუ არა ვარიკოცელემ უნაყოფობა გამოიწვიოს?
დიახ, ვარიკოცელემ შეიძლება ნაყოფიერების თანდათანობითი დაქვეითება გამოიწვიოს. სათესლე ჯირკვლების ირგვლივ თბილი ვენური სისხლი გუბდება, სათესლე პარკში ტემპერატურა მატულობს და ჟანგვითი სტრესი ვითარდება. ეს აუარესებს სპერმატოზოიდების რაოდენობას, მოძრაობასა და DNA-ის მთლიანობას.
საშიშია თუ არა ვარიკოცელე?
ვარიკოცელე კიბო არ არის, სიცოცხლისთვის საშიში არ არის და ორგანიზმის სხვა ნაწილებზე არ მოქმედებს. თუმცა, თუ დიდ ვარიკოცელეს არ უმკურნალეს, მან შეიძლება გამოიწვიოს ხანგრძლივი დისკომფორტი სათესლე პარკში, სათესლე ჯირკვლის თანდათანობითი დაპატარავება (ატროფია) და სპერმის ხარისხის თანდათანობითი გაუარესება.
რამდენ ხანს გრძელდება აღდგენა მიკროქირურგიული ვარიკოცელექტომიის შემდეგ?
სუბინგვინალური მიკროქირურგიული ოპერაციის შემდეგ მამაკაცების უმრავლესობა სამიდან ხუთ დღეში უბრუნდება მსუბუქ საოფისე სამუშაოს. სრული ფიზიკური დატვირთვის, სიმძიმის აწევისა და სქესობრივი ცხოვრების განახლება, როგორც წესი, სამიდან ოთხ კვირაშია შესაძლებელი, ხოლო საკონტროლო სპერმოგრამა სამიდან ექვს თვეში ინიშნება.
შეუძლია თუ არა მამაკაცს ბიოლოგიური შვილის ყოლა, თუ სპერმაში სპერმატოზოიდები საერთოდ არ აქვს?
დიახ, ბევრ მამაკაცს, რომელსაც აზოოსპერმიის დიაგნოზი დაუსვეს (ეაკულატში სპერმატოზოიდები საერთოდ არ არის), შეუძლია ბიოლოგიური შვილის ყოლა. იმის მიხედვით, აზოოსპერმია ობსტრუქციულია თუ არაობსტრუქციული, სპეციალისტებს შეუძლიათ დახშული გზების გამავლობა აღადგინონ ან micro-TESE-ს მეშვეობით სიცოცხლისუნარიანი სპერმატოზოიდები უშუალოდ სათესლე ჯირკვლის ქსოვილიდან მოიპოვონ და IVF-ICSI-ს დროს გამოიყენონ.
არ იცით, რომელი ჰოსპიტალი შეესაბამება თქვენს შემთხვევას?
ატვირთეთ თქვენი სამედიცინო დოკუმენტები და ჩვენი ხელოვნური ინტელექტი შეადარებს მათ ქსელის თითოეული ჰოსპიტლის დადასტურებულ შესაძლებლობებს.
- ატვირთეთ დოკუმენტები (ანგარიშის შექმნა არ არის საჭირო)
- ხელოვნური ინტელექტი შეარჩევს ჰოსპიტლებს, რომლებიც რეალურად მკურნალობენ თქვენს შემთხვევას
- თქვენ თავად ირჩევთ, ვის გაეგზავნოს თქვენი შემთხვევა. ჩვენ წარვადგენთ მას ჰოსპიტლის ენაზე და ჰოსპიტალი პირდაპირ გიპასუხებთ
უფასოა და ანონიმური. თქვენი დოკუმენტები კონფიდენციალური რჩება, სანამ თავად არ გადაწყვეტთ მათ გაგზავნას.


