გულის სარქვლის ქირურგია: აღდგენა და ჩანაცვლება

გულის სარქვლის აღდგენა თუ ჩანაცვლება: სწორი მკურნალობის შერჩევა

მოკლე პასუხი: გულის სარქვლის აღდგენას (პლასტიკას) უპირატესობა ენიჭება ყოველთვის, როდესაც საკუთარი ქსოვილის შენარჩუნება შესაძლებელია, ხოლო სარქვლის ჩანაცვლების (პროთეზირების) ოპერაცია მოითხოვს არჩევანს გამძლე მექანიკურ სარქველებს (რომლებიც სისხლის გამათხელებლების უვადო მიღებას საჭიროებს) და ბიოლოგიურ სარქველებს შორის, რომლებიც არ საჭიროებს ხანგრძლივ ანტიკოაგულაციურ თერაპიას, თუმცა შესაძლოა 10-დან 20 წლამდე პერიოდში ცვეთა განიცადოს.

მთავარი დასკვნები:

• საკუთარი ქსოვილის შენარჩუნება აღდგენის გზით იცავს მარცხენა პარკუჭის ფუნქციას და მინიმუმამდე დაჰყავს ოპერაციის შემდგომი თრომბოემბოლიური გართულებები.
• მექანიკური პროთეზები ხანგრძლივი სტრუქტურული გამძლეობით გამოირჩევა, თუმცა მოითხოვს უვადო warfarin თერაპიას და საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობის (INR) რეგულარულ მონიტორინგს.
• მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვის ან ღორის ქსოვილისგან დამზადებული ბიოპროთეზული სარქველები გამორიცხავს ყოველდღიური ანტიკოაგულაციის აუცილებლობას, თუმცა დროთა განმავლობაში სტრუქტურულ ცვეთას განიცდის.
• ასაკი, სისხლდენისადმი მიდრეკილება, ფიზიკური აქტივობა და ორსულობის დაგეგმვა წარმოადგენს ძირითად კლინიკურ კრიტერიუმებს პროთეზის შერჩევისას.
• სარქვლის ოპერაციისთვის სხვა ქვეყანაში გამგზავრება მნიშვნელოვანი დანაზოგის შესაძლებლობას იძლევა, თუ პაციენტები აირჩევენ აშშ-ის Joint Commission International (JCI)-ის მიერ აკრედიტებულ ან ჯანდაცვის ეროვნული სამინისტროების მიერ ლიცენზირებულ კლინიკებს.

გულის სარქვლოვანი დაავადება ვითარდება მაშინ, როდესაც გულის ოთხი სარქვლიდან ერთი ან რამდენიმე სრულად ვერ იხსნება (სტენოზი) ან მჭიდროდ ვერ იხურება (რეგურგიტაცია), რაც გულის კუნთზე პროგრესულ დატვირთვას იწვევს. როდესაც მედიკამენტური მკურნალობა სიმპტომებს ვეღარ ხსნის ან გულის ღრუების გაფართოება იწყება, აუცილებელი ხდება ქირურგიული ჩარევა სისხლის ჯანსაღი მიმოქცევის აღსადგენად და გულის შეუქცევადი უკმარისობის თავიდან ასაცილებლად.

სარქვლის აღდგენა თუ ჩანაცვლება: რატომ ენიჭება უპირატესობა საკუთარი სარქვლის შენარჩუნებას

ქირურგები გულის სარქვლის აღდგენას ჩანაცვლებასთან შედარებით უპირატესობას ანიჭებენ, რადგან საკუთარი ქსოვილის შენარჩუნება უზრუნველყოფს გულის ბუნებრივი გეომეტრიის დაცვას, ამცირებს ინფექციის რისკს და გამორიცხავს ანტიკოაგულანტების უვადოდ მიღების საჭიროებას.

საკუთარი ანატომიის რეკონსტრუქციისას სარქვლისქვეშა აპარატი - მყესოვანი სიმებისა და დვრილოვანი კუნთების ჩათვლით - ხელუხლებელი რჩება. სტრუქტურის ეს შენარჩუნება ხელს უწყობს მარცხენა პარკუჭის სატუმბი ფუნქციის შენარჩუნებას და იცავს განდევნის ფრაქციას ხანგრძლივ პერსპექტივაში. გულის სარქვლის ოპერაციული აღდგენა ყველაზე ხშირად და წარმატებით ტარდება მიტრალურ და ტრიკუსპიდურ სარქველებზე, სადაც ისეთი მეთოდები, როგორიცაა საყრდენი რგოლის იმპლანტაცია (ანულოპლასტიკა), საგდულის რეზექცია და ხელოვნური ქორდების ჩაკერება, საიმედოდ აღადგენს სარქვლის ნორმალურ დახურვას.

ამის საპირისპიროდ, სარქვლის შეცვლა საჭიროებს დაავადებული საგდულების ამოკვეთას და სარქვლის რგოლში უცხო პროთეზის ფიქსაციას. მართალია, გულის სარქვლის ჩანაცვლების თანამედროვე ოპერაცია უსაფრთხო და ეფექტურია, ნებისმიერ პროთეზს ახლავს სტრუქტურული დეგრადაციის, თრომბების წარმოქმნის ან პროთეზირებული სარქვლის ენდოკარდიტის (PVE) რისკი. შესაბამისად, წამყვანი კარდიოლოგიური საზოგადოებების გაიდლაინები გვირჩევენ, რომ როდესაც ქსოვილის ხარისხი ხანგრძლივი რეკონსტრუქციის საშუალებას იძლევა, სარქვლის აღდგენა რჩება უპირატეს მიდგომად.

მექანიკური და ბიოლოგიური სარქვლები: გამძლეობისა და სისხლის გამათხელებლების საჭიროების შედარება

მექანიკური სარქვლები სტრუქტურული დაზიანების გარეშე ათწლეულების განმავლობაში ძლებს, თუმცა მოითხოვს სისხლის გამათხელებლის, warfarin-ის ყოველდღიურ მიღებას, მაშინ როცა ბიოლოგიური ქსოვილოვანი სარქვლები ფუნქციონირებს მთელი ცხოვრების მანძილზე ანტიკოაგულაციური თერაპიის გარეშე, მაგრამ ჩვეულებრივ 10-დან 20 წლამდე პერიოდში განიცდის დეგრადაციას.

გულის სარქვლის ჩასანაცვლებლად პროთეზის შერჩევა განმეორებითი ოპერაციის რისკსა და სისხლდენის რისკს შორის ბალანსის დაცვას გულისხმობს. მექანიკური სარქვლები მზადდება პიროლიზური ნახშირბადისა და ტიტანისგან. ვინაიდან სისხლის ფორმიანი ელემენტები შეიძლება მიემაგროს ამ სინთეზურ ზედაპირებს, შესაძლოა წარმოიქმნას მიკროთრომბები და გამოიწვიოს სისტემური ემბოლია ან სარქვლის ობსტრუქცია. მექანიკური სარქვლის მქონე პაციენტებმა ყოველდღიურად უნდა მიიღონ K ვიტამინის ანტაგონისტი (warfarin) და ჩაიტარონ სისხლის რეგულარული ანალიზი INR-ის სამიზნე დიაპაზონში შესანარჩუნებლად (როგორც წესი, 2.0-დან 3.0-მდე აორტის პოზიციისთვის, ან 2.5-დან 3.5-მდე მიტრალური პოზიციისთვის). პირდაპირი მოქმედების ორალური ანტიკოაგულანტები (DOACs) არ არის დამტკიცებული US FDA-ის ან საერთაშორისო მარეგულირებელი ორგანოების მიერ მექანიკური გულის სარქვლებისთვის.

ბიოლოგიური სარქვლები-რომლებსაც ხშირად ბიოპროთეზებს უწოდებენ-მზადდება ცხოველური ქსოვილისგან, როგორიცაა ხარის პერიკარდიუმი ან ღორის აორტის საგდულები, რომლებიც მაგრდება დრეკად სტენტზე ან გამოიყენება უსტენტო კონსტრუქციით. რადგან ქსოვილოვანი საგდულები იმეორებს სისხლის ნაკადის ბუნებრივ მოდელს, ისინი არ საჭიროებს მთელი ცხოვრების განმავლობაში ანტიკოაგულაციას ნორმალური სინუსური რიტმის მქონე პაციენტებში. თუმცა, ბიოლოგიური სარქვლები ექვემდებარება პროგრესირებად კალციფიკაციასა და მექანიკურ ცვეთას. 10-დან 20 წლის განმავლობაში ისინი თანდათან კარგავს დრეკადობას და შეიძლება გაიხეს ან დავიწროვდეს, რაც საბოლოოდ განმეორებით ჩარევას საჭიროებს.

სარქვლის მახასიათებელი	მექანიკური პროთეზი	ბიოლოგიური (ქსოვილოვანი) პროთეზი
ძირითადი მასალა	პიროლიზური ნახშირბადი, ტიტანი	მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვის პერიკარდიუმი, ღორის ქსოვილი
მოსალოდნელი გამძლეობა	ხანგრძლივი (ათწლეულების განმავლობაში სტრუქტურული დაზიანება იშვიათია)	10-დან 20 წლამდე (ახალგაზრდა პაციენტებში უფრო სწრაფად განიცდის კალციფიკაციას)
ანტიკოაგულაციის საჭიროება	უვადო ყოველდღიური warfarin (INR მონიტორინგი)	ხანმოკლე (ჩვეულებრივ 3-6 თვე ოპერაციის შემდეგ)
სისხლდენის რისკი	მომატებული უწყვეტი ანტიკოაგულაციური თერაპიის გამო	დაბალი (საბაზისო რისკი სისხლის გამათხელებლების შეწყვეტის შემდეგ)
ტკაცუნის ხმა	დაბალი ტკაცუნის ხმა, რომელიც ისმის წყნარ გარემოში	უხმო, ფიზიოლოგიური მუშაობა
განმეორებითი ოპერაციის ალბათობა	დაბალი	ზომიერიდან მაღალამდე პაციენტის სიცოცხლის განმავლობაში

სარქვლის შერჩევის გზამკვლევი: ასაკის, სისხლდენის რისკებისა და განმეორებითი ოპერაციის დაბალანსება

50-დან 60 წლამდე ასაკის პაციენტები, როგორც წესი, ირჩევენ მექანიკურ სარქველს ღია გულზე განმეორებითი ოპერაციების თავიდან ასაცილებლად, ხოლო 65 წელს გადაცილებულ პაციენტებში უპირატესობა ძირითადად ბიოლოგიურ სარქველს ენიჭება, რადგან ქსოვილოვან სარქველზე მეტხანს სიცოცხლის ალბათობა მნიშვნელოვნად დაბალია.

გულის სარქვლის ოპერაციის დაგეგმვისას თქვენი მულტიდისციპლინური Heart Team აფასებს ბიოლოგიურ ასაკს, სიცოცხლის მოსალოდნელ ხანგრძლივობას, ცხოვრების წესსა და ჯანმრთელობის ინდივიდუალურ მდგომარეობას. 50 წლამდე ასაკის პაციენტებში კალციუმის აქტიური ცვლის გამო ბიოლოგიური სარქველი უფრო სწრაფად კალციფიცირდება და ხშირად 10-დან 12 წელზე ნაკლებ დროში გამოდის მწყობრიდან. მექანიკური სარქველი ახალგაზრდა პაციენტებს ეხმარება, სიცოცხლის განმავლობაში თავიდან აირიდონ რამდენიმე მაღალი რისკის მქონე ოპერაცია.

65 წელს გადაცილებულ პაციენტებში ქსოვილოვანი სარქვლის დეგრადაცია ბევრად უფრო ნელა მიმდინარეობს და ხშირად 15-დან 20 წლამდე ძლებს. ამ ჯგუფში warfarin-ის თავიდან აცილება გამორიცხავს ძირითადი სისხლჩაქცევების რისკს, დაცემასთან დაკავშირებულ გართულებებსა და დიეტურ შეზღუდვებს. 50-დან 65 წლამდე ასაკის პაციენტებისთვის არჩევანი ინდივიდუალური რჩება: აქტიურმა ადამიანმა, რომელიც დაკავებულია კონტაქტური სპორტით ან ფიზიკური შრომით, შესაძლოა უპირატესობა მიანიჭოს ბიოლოგიურ სარქველს სისხლდენის რისკების თავიდან ასაცილებლად, ხოლო მან, ვისთვისაც პრიორიტეტი მხოლოდ ერთი ოპერაციის ჩატარებაა, შესაძლოა მექანიკური აირჩიოს.

გარდა ამისა, valve-in-valve ტიპის აორტის სარქვლის ტრანსკათეტერული იმპლანტაციის (TAVR) განვითარებამ ბიოლოგიური სარქველები საშუალო ასაკის პაციენტებისთვის უფრო მისაღები გახადა, რადგან დაზიანებული ბიოლოგიური სარქვლის მკურნალობა ხშირად შესაძლებელია კათეტერის მეშვეობით, განმეორებითი ღია გულის ოპერაციის გარეშე.

სარქვლის შერჩევის პრინციპი ასაკის მიხედვით

1. 50-დან 60 წლამდე ასაკის პაციენტები:

   • კალციუმის უფრო სწრაფი ცვლა აჩქარებს ბიოპროთეზის ცვეთას.
   • განმეორებითი ოპერაციის საჭიროების შესამცირებლად, უპირატესობა ძირითადად მექანიკურ სარქველებს ენიჭება.
   • მოითხოვს warfarin-ის ყოველდღიურ მიღებას და INR მაჩვენებლის მუდმივ კონტროლს.

2. 65 წელზე უფროსი ასაკის პაციენტები:

   • ქსოვილის უფრო ნელი კალციფიკაცია ბიოპროთეზის მუშაობის ხანგრძლივობას 15-20 წლამდე ზრდის.
   • ანტიკოაგულაციით გამოწვეული სისხლდენის რისკის თავიდან ასაცილებლად, უპირატესობა ძირითადად ბიოლოგიურ სარქველებს ენიჭება.
   • მინიმუმამდე დაჰყავს დიეტური შეზღუდვები და მედიკამენტური ურთიერთქმედებები.

3. 50-დან 65 წლამდე ასაკის პაციენტები (ინდივიდუალური შეფასება):

   • შეფასება ხდება სისხლდენის რისკების, სპორტული ან პროფესიული აქტივობისა და განმეორებით ოპერაციასთან დაკავშირებული პაციენტის არჩევანის გათვალისწინებით.
   • გადაწყვეტილების მიღებისას გათვალისწინებულია მომავალში კათეტერული valve-in-valve პროცედურის ჩატარების შესაძლებლობა.

ორსულობის დაგეგმვა: ანტიკოაგულაციური რისკების მართვა და სარქვლის შერჩევა

ქალები, რომლებიც ორსულობას გეგმავენ, ხშირად ბიოლოგიურ სარქველს ან საკუთარი სარქვლის რეკონსტრუქციას ირჩევენ, რადგან მექანიკური სარქვლის დროს გამოსაყენებელი სისხლის გამათხელებლები, როგორიცაა warfarin, გადის პლაცენტურ ბარიერს და ნაყოფის გართულებებისა და დედის სისხლდენის მნიშვნელოვან რისკს შეიცავს.

რეპროდუქციულ ასაკში გულის საკნების სარქვლოვანი უკმარისობის (როგორიცაა მიტრალური ან აორტის რეგურგიტაცია) მძიმე ფორმების მართვა ჩასახვამდე საფუძვლიან დაგეგმვას საჭიროებს. ორსულობა გულის წუთმოცულობას 30%-დან 50%-მდე ზრდის, რაც ნებისმიერ დაზიანებულ ან ხელოვნურ სარქველზე ინტენსიურ მექანიკურ დატვირთვას ქმნის. მექანიკური სარქვლის არსებობისას ანტიკოაგულაციური თერაპიის მართვა რთულდება: პირველ ტრიმესტრში warfarin გადის პლაცენტას, რაც ზრდის თანდაყოლილი დეფექტებისა და სპონტანური აბორტის რისკს, ხოლო დაბალმოლეკულურ ჰეპარინზე (LMWH) გადასვლა მოითხოვს anti-factor Xa-ს ზუსტ მონიტორინგს სარქვლის თრომბოზის თავიდან ასაცილებლად.

ამ რისკების გამო, რეპროდუქციული ასაკის მრავალი ქალი, რომელსაც სარქვლის ჩანაცვლება ესაჭიროება, არჩევანს ბიოლოგიურ სარქველზე ან Ross-ის პროცედურაზე აკეთებს (როდესაც აორტის სარქვლის ჩასანაცვლებლად პაციენტის საკუთარი ფილტვის არტერიის სარქველი გამოიყენება). მართალია, ბიოპროთეზული სარქველი შესაძლოა უფრო სწრაფად გაიცვითოს და მოგვიანებით მისი გეგმური ჩანაცვლება გახდეს საჭირო, ის ორსულობის უსაფრთხოდ და მედიკამენტების გარეშე წარმართვის საშუალებას იძლევა. ანატომიური შესაძლებლობის შემთხვევაში, ქირურგები თავდაპირველად საკუთარი სარქვლის პლასტიკას ცდილობენ, რათა ნაკლოვანი საგდულები ხელოვნური პროთეზის იმპლანტაციის გარეშე აღდგეს.

ქირურგიული მიდგომები: მინიმალურად ინვაზიური მეთოდები ტრადიციული სტერნოტომიის წინააღმდეგ

მართალია, რთულ პლასტიკას და მრავალსარქვლოვან ოპერაციებს შესაძლოა ტრადიციული მედიანური სტერნოტომია დასჭირდეს, დღესდღეობით აორტისა და მიტრალური სარქვლის მრავალი იზოლირებული ჩარევა მინი-თორაკოტომიური განაკვეთით ან კათეტერული მიდგომებითაც წარმატებით სრულდება.

სტანდარტული მედიანური სტერნოტომია მკერდის ძვლის გადაკვეთას გულისხმობს, რაც ქირურგიულ გუნდს მთელი გულის სრულ ხილვადობასა და პირდაპირ წვდომას აძლევს. ეს მიდგომა რჩება ყველაზე უსაფრთხო და საიმედო მეთოდად კომბინირებული კორონარული შუნტირებისა და სარქვლის ჩანაცვლებისთვის, გადაუდებელი ოპერაციებისთვის ან გამოხატული კალცინოზის მქონე განმეორებითი ჩარევებისას.

ნაკლებად ინვაზიური ალტერნატივები მოიცავს შემდეგს:

• მარჯვენამხრივი მინი-თორაკოტომია: ქირურგი მიტრალურ სარქველთან ან აორტის ფესვთან წვდომას გულმკერდის მარჯვენა მხარეს, ნეკნთაშუა 2-დან 3 ინჩამდე (5-დან 8 სმ-მდე) განაკვეთით ახდენს, რაც გამორიცხავს ძვლის გადაკვეთას და ინარჩუნებს გულმკერდის სტაბილურობას.
• ნაწილობრივი ზედა სტერნოტომია (მინი-სტერნოტომია): მკერდის ძვლის ზედა ნაწილში გაკეთებული მცირე, J-სებრი განაკვეთი უზრუნველყოფს პირდაპირ წვდომას გულის აორტის სარქვლის ჩანაცვლების ოპერაციისთვის, რასაც თან ახლავს ნაკლები სისხლის დანაკარგი და ძვლის უფრო სწრაფი შეხორცება.
• სარქვლის ტრანსკათეტერული თერაპია: აორტის სარქვლის ტრანსკათეტერული ჩანაცვლება (TAVR) და ტრანსკათეტერული edge-to-edge პლასტიკა (TEER) ხელოვნური სარქვლის ან კლიფსის შეყვანას ბარძაყის სისხლძარღვების გავლით ახდენს, რაც შესაბამის კანდიდატებში ღია ქირურგიული განაკვეთის საჭიროებას გამორიცხავს.

მინიმალურად ინვაზიური მიდგომები, როგორც წესი, განაპირობებს ინტენსიური თერაპიის განყოფილებაში (ICU) ყოფნის ხანგრძლივობის შემცირებას, ტრანსფუზიის ნაკლებ საჭიროებას, ჭრილობის ინფექციის დაბალ რისკს და მსუბუქ ყოველდღიურ აქტივობებთან უფრო სწრაფ დაბრუნებას.

რეაბილიტაციის ვადები და გრძელვადიანი ცხოვრების წესი გულის სარქვლის ოპერაციის შემდეგ

პირველადი ჰოსპიტალური გამოჯანმრთელება ჩვეულებრივ 4-დან 7 დღემდე გრძელდება, მკერდის ძვლის შეხორცებას 6-დან 8 კვირამდე სჭირდება, რასაც მოჰყვება ყოველწლიური ექოკარდიოგრაფია და სისხლის რეგულარული ანალიზი INR-ზე ანტიკოაგულანტებით მკურნალობაზე მყოფი პაციენტებისთვის.

ოპერაციის შემდგომ პირველ 24-დან 48 საათამდე პერიოდში კლინიკური გუნდები პაციენტებს უწყვეტად აკვირდებიან კარდიოქირურგიულ რეანიმაციულ განყოფილებაში. მას შემდეგ, რაც გულმკერდის დრენაჟები მოიხსნება და ჰემოდინამიკა დასტაბილურდება, პაციენტი გადადის შედარებითი მეთვალყურეობის პალატაში. ფილტვისმხრივი გართულებების შესამცირებლად და ღრმა ვენების თრომბოზის თავიდან ასაცილებლად, პაციენტები ფიზიოთერაპიის სპეციალისტის მითითებით იწყებენ ეტაპობრივ სიარულს.

რეაბილიტაციის სრული კურსი მოიცავს შემდეგ ძირითად ეტაპებს:

1. 1-2 კვირა (გაწერიდან სახლის პირობებში დასვენებამდე): ნაოპერაციები არის დისკომფორტის მართვა, ყოველდღიური სუნთქვითი ვარჯიშების შესრულება მასტიმულირებელი სპირომეტრით და 5-დან 10 ფუნტზე (2-დან 4 კგ-მდე) მეტი წონის აწევისგან თავის შეკავება.
2. 3-6 კვირა (ადრეული შეხორცება): სასიარულო მანძილის თანდათანობით გაზრდა. მექანიკური სარქვლის მქონე პაციენტები warfarin-ის დოზის სტაბილიზაციას ახდენენ კლინიკაში რეგულარული ვიზიტებით ან თითიდან სისხლის აღებით INR-ის სახლის პირობებში ტესტირებით.
3. 6-12 კვირა (კარდიოლოგიური რეაბილიტაცია): მკერდის ძვლის კონსოლიდაცია მყარდება. გულ-სისხლძარღვთა გამძლეობისა და სხეულის ზედა ნაწილის ძალის უსაფრთხოდ აღსადგენად პაციენტები გადიან ოფიციალურ ამბულატორიულ კარდიორეაბილიტაციას.
4. 3-6 თვე (ხანგრძლივი ადაპტაცია): ავტომობილის მართვასთან, სამსახურსა და უკონტაქტო ვარჯიშებთან დაბრუნება, რაც დასტურდება საკონტროლო ექოკარდიოგრაფიით.

ნებისმიერი პროთეზირებული სარქვლის ან რეკონსტრუირებული ქსოვილის მქონე პაციენტებმა მთელი ცხოვრების განმავლობაში უნდა დაიცვან სიფრთხილის ზომები ინფექციური ენდოკარდიტის წინააღმდეგ. ეს მოიცავს პროფილაქტიკურ ანტიბიოტიკოთერაპიას გარკვეულ სტომატოლოგიურ პროცედურებამდე და ბაქტერიული ინფექციების დროულ სამედიცინო მკურნალობას.

გულის სარქვლის ოპერაციის ღირებულება საზღვარგარეთ: პროცედურული პაკეტები და სამგზავრო ლოგისტიკა

აკრედიტებულ საერთაშორისო საავადმყოფოებში გულის სარქვლის ოპერაციის სრული პაკეტები ჩვეულებრივ 15,000-დან 30,000 USD-მდე მერყეობს, მაშინ როდესაც აშშ-ის შიდა ფასები დაზღვევამდე ხშირად 80,000-დან 120,000 USD-ს აჭარბებს.

პაციენტები სარქვლის შორსწასული პათოლოგიების დიაგნოზით - როგორიცაა აორტის კალციფიცირებული სტენოზი - ხშირად მიმართავენ სამედიცინო ტურიზმს, რათა მიიღონ წვდომა გამოცდილ კარდიოქირურგიულ გუნდებთან და შეამცირონ ლოდინის დრო გადაჭარბებული ჯიბიდან გადახდების გარეშე. საერთაშორისო კარდიოლოგიური ცენტრები ხშირად აერთიანებენ მომსახურებას გამჭვირვალე პაკეტებში, რომლებიც მოიცავს წინასაოპერაციო დიაგნოსტიკას, ქირურგიულ ჰონორარს, პროთეზს, ICU დღეებს, სტანდარტულ პალატაში გამოჯანმრთელების პერიოდსა და თარჯიმნის მომსახურებას.

ქვეყანა / რეგიონი	საშუალო ფასების დიაპაზონი (USD)	რა შედის ჩვეულებრივ ღირებულებაში
აშშ (თვითდაფინანსება)	$80,000 - $140,000	კლინიკის მომსახურება, ქირურგიული გუნდი, პროთეზი (ხშირად ცალკე იანგარიშება)
დიდი ბრიტანეთი (კერძო სექტორი)	$35,000 - $55,000 (£28,000 - £44,000)	წინასწარი შეფასება, ქირურგის ჰონორარი, 5-7 დღე სტაციონარში, საწყისი მედიკამენტები
თურქეთი	$15,000 - $24,000	სარქვლის პროთეზი, ქირურგიული გუნდი, ICU, 5 ღამე პალატაში, ტრანსფერი აეროპორტიდან
გერმანია	$28,000 - $42,000 (€26,000 - €39,000)	სრული დიაგნოსტიკა, ქირურგის ჰონორარი, მოვლა ICU-ში, სტანდარტული ჰოსპიტალიზაცია
ტაილანდი / ინდოეთი	$12,000 - $22,000	წინასაოპერაციო ვიზუალიზაცია, სარქვლის იმპლანტი, ქირურგის ჰონორარი, ჰოსპიტალური რეაბილიტაცია

საზღვარგარეთ მკურნალობის დაგეგმვისას დარწმუნდით, რომ შერჩეულ კლინიკას აქვს ისეთი სანდო ორგანიზაციების აკრედიტაცია, როგორიცაა აშშ-ის Joint Commission International (JCI), ან ფლობს შესაბამისი ქვეყნის ჯანდაცვის სამინისტროს ლიცენზიას. გაითვალისწინეთ ქვეყანაში მინიმუმ 14-დან 21 დღემდე დარჩენა: ეს დრო საკმარისია წინასაოპერაციო მომზადებისთვის, უშუალოდ ოპერაციისთვის, სტაციონარული გამოჯანმრთელებისა და გაწერის შემდგომი სავალდებულო კარდიოლოგიური შეფასებისთვის, სანამ შინ გამოფრინდებით. ფრენის ნებართვისთვის, როგორც წესი, აუცილებელია ანთებითი მარკერების ნორმალური მაჩვენებლები, ჰემოგლობინის სტაბილური დონე და ექოკარდიოგრაფიით პერიკარდიუმის ღრუში სითხის დაგროვების არარსებობა.

გულის სარქვლის ოპერაციის რისკები და გართულებები

გულის სარქველზე ჩატარებულ ყველა პროცედურას ახლავს პოტენციური კლინიკური რისკები, რომლებიც სათანადოდ უნდა შეფასდეს და შედარდეს არანამკურნალები სარქვლოვანი დაავადების ბუნებრივ პროგრესირებასთან.

ადრეული პოსტოპერაციული რისკები მოიცავს შემდეგს:

• სისხლდენა და განმეორებითი ქირურგიული რევიზია: პაციენტების დაახლოებით 2%-დან 5%-მდე შესაძლოა დასჭირდეს ქირურგიული რევიზია პირველი 24 საათის განმავლობაში შუასაყრიდან სისხლდენის სამართავად ან გულის ირგვლივ სითხის ზეწოლის მოსახსნელად.
• გამტარებლობის დარღვევები და არითმიები: წინაგულების ფიბრილაცია ვითარდება კარდიოქირურგიული პაციენტების 20%-დან 40%-ში და ჩვეულებრივ იმართება მედიკამენტების დროებითი დანიშვნით. გულის გამტარი სისტემის დაზიანება, განსაკუთრებით აორტის ან სამკარიანი სარქვლის სიახლოვეს, შემთხვევათა დაახლოებით 3%-დან 6%-ში მოითხოვს მუდმივი კარდიოსტიმულატორის იმპლანტაციას.
• თრომბოემბოლია და ინსულტი: პერიოპერაციული ნევროლოგიური გართულებები ვითარდება სარქვლის სტანდარტული ოპერაციების დაახლოებით 1%-დან 2%-ში და მათი მართვა ხდება პერიოპერაციული ანტიკოაგულაციის მკაცრი პროტოკოლებით.
• ინფექცია: ჭრილობის ზედაპირული ინფექცია ვითარდება პაციენტთა 1%-დან 3%-ში, ხოლო მკერდის ძვლის ღრმა ინფექციები ან პროთეზირებული სარქვლის ენდოკარდიტი აკრედიტებულ კლინიკებში შემთხვევათა 1%-ზე ნაკლებში გვხვდება.

ხანგრძლივი მეთვალყურეობა მიმართულია მექანიკური სარქვლის მქონე პაციენტებში ანტიკოაგულანტებთან დაკავშირებული სისხლდენის კონტროლზე, ხოლო ბიოლოგიური სარქვლის მქონე პირებში - სარქვლის სტრუქტურული ცვეთის მონიტორინგზე. დაუყოვნებლივ დაუკავშირდით თქვენს კარდიოლოგს, თუ აღგინიშნებათ უეცარი ქოშინი, გაურკვეველი მიზეზით გამოწვეული ტემპერატურის მატება 100.4°F (38°C)-ზე ზემოთ, გულმკერდის ჭრილობის არასტაბილურობა, მხედველობის გარდამავალი ცვლილებები ან უჩვეულო სისხლჩაქცევები.

ხშირად დასმული კითხვები

სჯობს დაზიანებული გულის სარქვლის აღდგენა თუ ჩანაცვლება?

სარქვლის აღდგენას ენიჭება კლინიკური უპირატესობა ყოველთვის, როდესაც სარქვლის კარედები და დამხმარე სტრუქტურები საკმარისად დრეკადია რეკონსტრუქციისთვის. საკუთარი სარქვლის შენარჩუნება გამორიცხავს ანტიკოაგულანტების უწყვეტი, მთელი სიცოცხლის მანძილზე მიღების საჭიროებას, ინარჩუნებს გულის კუნთის ბუნებრივ ფუნქციას და უზრუნველყოფს ხანგრძლივი გადარჩენადობის კარგ მაჩვენებლებს პროთეზირებასთან შედარებით.

შესაძლებელია თუ არა გულის სარქვლის ჩანაცვლება მინიმალურად ინვაზიურად, მკერდის ძვლის გაკვეთის გარეშე?

დიახ, იზოლირებული აორტის და მიტრალური სარქვლის მრავალი ოპერაცია ტარდება მარჯვენამხრივი მინი-თორაკოტომიით ან ნაწილობრივი ზედა მინი-სტერნოტომიით, რაც თავიდან არიდებს მკერდის ძვლის სრულ გაკვეთას. აორტის სტენოზის მქონე მაღალი რისკის ან ხანდაზმული პაციენტებისთვის ასევე შესაძლებელია აორტის სარქვლის ტრანსკათეტერული იმპლანტაცია (TAVR), რომლის დროსაც დაკეცილი ბიოპროთეზის შეყვანა ხდება საზარდულის სისხლძარღვის მცირე პუნქციით.

რამდენად ხშირად მჭირდება სისხლის ანალიზის გაკეთება მექანიკური სარქვლის არსებობისას?

მექანიკური სარქვლის მქონე პაციენტები warfarin-ის დოზის სტაბილიზაციის შემდეგ სისხლის ანალიზს (INR) ჩვეულებრივ 1-დან 4 კვირამდე ინტერვალით იკეთებენ. ბევრი პაციენტი სახლის პირობებში იყენებს რეცეპტით გაცემულ ინდივიდუალურ მონიტორს თითიდან სისხლის ანალიზისთვის, რაც მათ საშუალებას აძლევს, მაჩვენებელი რამდენიმე წუთში გაიგონ და შედეგები პირდაპირ თავიანთ ანტიკოაგულაციურ კლინიკას გადაუგზავნონ.

რა ხდება მაშინ, როდესაც გულის ბიოლოგიური სარქველი 15 წლის შემდეგ ცვდება?

როდესაც ბიოპროთეზული სარქველი კარედების კალციფიკაციის ან გახევის გამო მწყობრიდან გამოდის, მკურნალობა ხშირად შესაძლებელია საზარდულიდან შეყვანილი კათეტერით ძველ სარქველში ახალი ტრანსკათეტერული სარქვლის მოთავსებით (პროცედურა valve-in-valve), რაც თავიდან აცილებს განმეორებითი ღია ოპერაციისა და სტერნოტომიის საჭიროებას.